Erik van Loon: Geschiedenis schrijven doe je zelf

Twee dagen voor de finish van de Dakar 2015 staan Erik van Loon en zijn navigator Wouter Rosegaar op het punt om geschiedenis te schrijven. Nog niet eerder in de geschiedenis van de Dakar Rally stond een Nederlander zo hoog in het algemeen klassement van de auto’s: op de vierde plaats. Het beste resultaat tot nu toe was van Kees en Mieke Tijsterman, die in 1989 als vijfde eindigden.

In twee dagen kan er nog veel gebeuren. Dat realiseert Erik van Loon zich heel goed. Ook hij kent de historie van deelnemers die in de laatste kilometers hun auto in de prak reden, in de voorlaatste bocht over de kop gingen, of met de voorwielen over het randje van een ravijn hingen. Er zijn tegeltjesuitspraken genoeg van toepassing: to finish first you first have to finish.

Dat werd in de elfde etappe, van Salta naar Termas de Rio Hondo, ook weer duidelijk toen bleek dat de nummer 3 van het klassement, Yazeed Al-Rajhi, met autopech stond en niet kon starten. Exit Al-Rajhi. “Dat wisten we al bij de start,” vertelt Van Loon aan de finish. “Dan sta je ineens vierde en wordt het heel onwerkelijk. Wat moet je dan doen? Je kunt wel zeggen ‘voorzichtig rijden’, maar dat doen we al twee weken, in de zin van geen risico’s nemen en met de kop rijden. Ik rij wel hard, maar in mijn eigen tempo. Het had ook vandaag best een minuutje harder gekund, maar wat win ik daarmee? En welke risico’s staan er tegenover?”

Het is te makkelijk om te zeggen dat Van Loon zijn vierde plaats cadeau heeft gekregen dankzij de pech van een ander. In de Dakar Rally krijg je niks cadeau. “We hebben deze – voorlopig – vierde plaats te danken aan twee weken goed en gecontroleerd rijden,” vindt Van Loon. “Geschiedenis schrijven doe je zelf, dat komt niet aanwaaien. Ik geef meteen toe dat de vierde plaats onwerkelijk is en ver boven verwachting, maar we hebben de laatste jaren ook met minder materiaal al laten zien dat we in de top 10 thuis horen. Wij hebben nagenoeg foutloos gereden, verstandige keuzes gemaakt, geen onnodige risico’s genomen. Dat anderen dat wel doen, is hun probleem. Het voelt alsof we het onder controle hebben.”

In de elfde etappe, met een wedstrijdproef van 194 kilometer, voelde Van Loon de druk van zijn concurrenten wel. Hij zette zelf de twaalfde tijd neer. De Fransman Lavieille, die 10 minuten achter Van Loon staat in het klassement, won slechts 9 seconden. “Daar lig ik niet van wakker. Ik heb de rust in mijn hoofd om me niet te laten opjagen. Lavieille zit de hele dag te pushen als een gek en wint daar 9 seconden mee. Laat maar gaan. Twaalfde in dit veld, op nog geen drie minuten van Nasser Al-Attiyah, is prima. Het gaat mij om het klassement, niet om dagresultaten.”

Dat uitgerekend op deze dag de transponder van de tijdwaarneming in de Mini van Van Loon het niet deed, gaf wel enige consternatie. Daarvan merkte Van Loon onderweg natuurlijk niks, maar toen hij bij de finish zijn telefoon aanzette, sloeg het ding zo ongeveer op tilt. “Ik had 71 app’jes. Ik vind het helemaal niet erg, al appt de hele wereld me. Zolang we die vierde plaats maar vasthouden. Morgen 300 kilometer special met de billetjes tegen elkaar, hopen dat de auto ons niet in de steek laat en zorgen dat we geen stukken krijgen.”